Zondag 20 oktober was het alweer marathon-time in het mooie Antwerpen. De voorbereiding verliep vrij vlot hoewel ik wat minder lange duurlopen had getraind dan gepland. Ik zat de laatste weken voor de taperingsperiode ruim boven de 50 kilometer per week en het lukte om consistent minimum 4 keer per week te lopen. Ik had vooropgesteld om terug wat extra kilo’s te verliezen maar helaas heb ik minder discipline als het op eten aankomt.
Ik koos ervoor om de marathon van Antwerpen terug met een weekend Antwerpen te combineren. Zo kon ik zonder stress mijn borstnummer halen en genieten van het mooie Antwerpen. Zaterdag liep ik me nog even los in de omgeving van het eilandje. ’s Avonds gingen we dan samen met mijn vrouw en loopmaatje Jeroen lekker tafelen in restaurant Bacchus. Op het menu zalm en uiteraard ook spaghetti. We hadden een kamer die uitkeek op het Eilandje dus voor het slapen hebben we een hele tijd naar buiten getuurd. Het werd maar een korte nacht. Ik wou al om 6 uur opstaan en al vroeg gaan ontbijten want om 9 uur startte de marathon.
Ondanks de vele inschrijvingen was het vrij rustig aan de start. Aan de Waagnatie hadden we een mooi uitzicht op de Schelde met de vele lichtjes en de opkomende zon.
Mijn streefdoel voor de marathon was eerst en vooral een negatieve split. Ik wilde de tweede helft dus sneller lopen dan de eerste helft. Als tweede doel wou ik de marathon onder de 3 u.50 lopen. Ik nam plaats in het startvak van 3u30-3u44.
,
De start werd klokslag 9 uur gegeven en het was maar even wachten eer ik kon beginnen lopen. De strategie was om de eerste 35 kilometer onder de 155 hartslagen per minuut te lopen en me daarna te pushen en niet meer naar mijn hartslagmeter te kijken.
De wedstrijd bestond uit 2 lussen. Ik vond het zeer fijn dat we op heel wat stukken de andere deelnemers konden zien. Zo zag ik onder andere Dries Borstlap (van kamp Waes) maar ook een aantal medeleden tegen van Team Fischer en loopmaatje Jeroen.
Het parcours van de marathon van Antwerpen is redelijk vlak maar ligt op bepaalde plaatsen zeer verraderlijk door de kasseien en door de moeilijk zichtbare drempels. Ik was 3 weken eerder behoorlijk zwaar gevallen op de halve marathon van Brugge dus ik was op mijn hoede.
De eerste 32 kilometer was ik zwaar gefocust op mijn hartslag. Dat zorgde er voor dat ik me sterk afremde in tempo. Achteraf denk ik dat ik me misschien iets teveel heb laten afremmen want ik had zeer veel over de laatste 10 kilometers. Ik slaagde erin om de tweede helft van de marathon sneller te lopen dan de eerste helft. Het bewust inhouden in de eerste 32 kilometers heeft ervoor gezorgd dat ik zeer comfortabel heb kunnen lopen waardoor ik de hele tijd heb kunnen genieten. Geen dipje dus en de “man met de hamer” is helemaal weggebleven. De laatste kilometer heb ik nog een mooie versnelling ingezet en de tijd klokte uiteindelijk af op 3u 57 minuten en 11 seconden. Het was een heerlijk gevoel om terug de eindmeet te overschrijden.
Achteraf was er een dubbel gevoel. Ik heb de negatieve split behaald maar eigenlijk heb ik tijdens de wedstrijd niet genoeg mijn best gedaan en kon mijn tijd veel beter. Maar… genoten heb ik van het begin van het einde en dat is eigenlijk toch het belangrijkste.
Dieter Bruyneel
DIETER BRUYNEEL (MIJN PEN, MIJN WERELD) 