Korte bespreking en eigen bedenkingen bij het boek “de alchemie van de tijd” van Greet van Thienen
Een tijdje geleden schreef ik me in voor een filosofieavond met Greet Van Thienen bij Amarant. Ik wist niet goed wat te verwachten maar het leek me wel boeiend om eens een ruime 2 uur stil te staan bij “de tijd”. Al snel bleek 2 uur veel te kort te zijn.
Ik kende Greet Van Thienen niet. Ze is auteur en was tot 2022 radiomaker bij VRT Klara, waar ze reeksen en podcasts maakte over filosofen en schrijvers. Dringend eens werk maken om dat te beluisteren. Greet bracht passages uit het boek en liet ruim de tijd om te reflecteren met ons.
Tijd, we hebben er allemaal wel iets mee en er is al zeer veel geschreven over dit fenomeen. Greet slaagt er in het boek in om inzichten van Hannah Arendt, Simone Weil, Albert Einstein, Blaise Pascal,… te vermengen met persoonlijke reflecties in een taal die vaak erg poëtisch aanvoelde Ze wordt in het boek nooit hoogdravend en wist me van in het begin tot het einde te boeien met haar inzichten en die van andere denkers. Ik kan het boek alleen maar van harte aanraden. Het is een dun boek (140 blz) en is ook verkrijgbaar in de betere bibliotheek (zoals De Krook :-))
Zo tot hier een korte recensie. Het boek krijgt van mij * * * * op 5 sterren.
Graag reflecteer ik nog een beetje verder rond de inzichten die het boek me heeft bijgebracht. Het deed me alleszins heel wat relativeren. In het boek wordt mooi de “tijdswedloop” geschetst. Hoe mensen zich onsterfelijk willen wanen. Neuralink (opgericht door Elon Musk) speelt met de gedachte van het kunnen downloaden van het menselijk brein. Er zijn mensen die zich door cryologen na hun leven willen laten invriezen om dan later te laten ontdooien. Alsof mensen binnen 500 jaar nog iets gaan geven om een ijsklomp?
In dezelfde spirit bevindt zich de drang om het leven te overstijgen door standbeelden, prijzen, benamingen van straten,… In plaats van een mooie herinnering door je geliefden. Of ook, likes (van deze post), vele comments (op deze post),… Neen, hoeft niet hoor. Uiteindelijk wat fijn mijmeren over de tijd en het leven met een lekker drankje is veel zinvoller.
Waarom doet de mens dit? Om te vergeten dat we eigenlijk allemaal nietig zijn. We zijn een miniscuul klein puntje in een oneindig groot universum. Greet toont in het boek ook mooi aan hoe we deze gedachte willen wegspoelen door ons steeds maar af te leiden in activiteiten en prikkels. En… dat is des mensen. Geef mensen een stok en een bal en ze kunnen zich uren amuseren.
Ze maakte een illustratie met een proef waar de proefpersonen in een ruimte zaten waar niets te beleven viel. Ze konden wel zichzelf een lichte schok toedienen. Bleek dat heel wat mensen dit hadden gedaan. Wie meer wil weten over dit experiment kan dit in het boek ontdekken.
We willen ons niet alleen verliezen in activiteiten, we willen ook de beste zijn. Ik pas dit even toe naar mijn geliefde loopwereld. Na het lopen van een marathon is de eerste vraag meestal niet: “heb je ervan genoten?” maar “wat was de tijd?”. Ook één van mijn favoriete apps (Strava) is een mooie illustratie van dit punt. Sträva is het Zweeds is voor streven.
En nu nog wat records gaan breken 🙂
© Dieter Bruyneel
No AI involved
DIETER BRUYNEEL (MIJN PEN, MIJN WERELD) 