Going meta… Mijn geliefde blogje

Intussen bestaat dit blogje al een 11-tal jaar. Voor dit blogje was ik actief op een andere blog https://diedieken.wordpress.com/ Het was toen meer een voorloper van Meta voor me.

Al van in het begin was dit blogje de bedoeling om een bonte verzameling van teksten te zijn. In het begin publiceerde ik alleen poëzie maar er kwamen al snel andere tekstjes bij gaande van een ode aan videotheken, verslagen van gevolgde workshops, recepten, looptips, verslagen van wedstrijden, life-events,… De kwaliteit is zeer verschillend en daar ben ik me bewust van. Vele van de teksten plaats ik zonder veel nadenken en zonder er veel tijd in te hebben in gestoken. Zo wordt het ook een beetje een tijdsdocument voor mezelf. Er zullen ongetwijfeld al heel wat schrijffouten in geslopen zijn. Af en toe herlees ik posts en af toe haal ik eens een blogje weg uit schaamte voor de kwaliteit.

We leven in een beeldcultuur maar daar voel ik me niet altijd bij op mijn gemak. Dus blijf ik kiezen voor een blog. In de krochten van het internet zijn er nog wel filmpjes te vinden van me.

Ik heb al veel plezier gehad met het bijhouden van dit blogje hoewel ik weet dat in deze vluchtige tijd in het algemeen niet veel tijd meer wordt genomen om blogjes te lezen. Blogjes lijken artefacten van een vervlogen tijd. Toch wil ik koppig vasthouden aan dit blogje en wil ik zelfs in de toekomst meer tekstjes publiceren. Ik volg momenteel een schrijfcursus bij Anna M. Hoogland en dat stimuleert me om nog meer te schrijven. Ik zal hier zeker af en toe iets van op mijn blog zetten.

Proefondervindelijk heb ik al geleerd dat er op deze site niet veel reactie komt. Ik laat mijn schrijfplezier echter niet afhangen van likes. Als ik er niet meer ben, ben ik er vet mee geweest. Ik heb eens gelezen dat het in dit tijdsgewricht volloopt met narcisten. Sociale media en beeldcultuur zouden hier een sterke voedingsbodem voor zijn. Of is het omgekeerd?

De reacties krijg ik eerder in mijn facebookposts met verwijzingen naar de blog. Het fijne is dat ik door wordpress ook een blik achter de schermen krijg en toch wel zie dat de blog regelmatig wordt bekeken. Ik zie dat de blog ook af en toe in het buitenland wordt bekeken en daarom zal ik vanaf nu ook soms eens een artikel in het Engels vertalen. Mijn cijfers in de Engelse les in het middelbaar waren echter niet in die mate dat ik foutloos Engelse teksten kan publiceren. Ik zal mij hiervoor laten assisteren door een vertaalassistent. Eén van de voordelen van niet viraal te gaan is dat er nog geen giftige reacties zijn gekomen. Dank lieve kijkertjes om al altijd lief gebleven te zijn.

De keuze is om in mijn Nederlandse artikels geen AI te gebruiken. Anders geef ik dit duidelijk aan in het blogje. Als ik mijn artikels omzet naar het Engels kan dit wel gebeuren. Ook in de schrijflessen probeer ik geen AI te gebruiken. Anders is de fun en bij momenten trots er ook wat af.

Op naar meer posts…

Warme groeten
Dieter Bruyneel