Al die ellende, en nog erger… dat gezaag ook over die ellende. Soms denk ik, ik zet gewoon de hele dag mijn roze bril op en personaliseer mijn dagdagelijkse objecten. Een beetje zoals Paul Van Ostayen deed. Deze schrijver is van wat minder allooi maar wel met dezelfde pretentie. Dag mijn gevleugelde vrienden, dag tochtkrokodil aan mijn deur, dag geliefde zelfgebreide sjaal van mijn vrouwtje, kom maak me nog maar eens lekker warm. Hartverwarmend toch om even niet het nieuws op te zetten en te luisteren naar een oppervlakkige podcast over het paringsgedrag van de gestreepte tenrek. In mijn vlaag van positivisme leg ik een Afrikaans deuntje op en zing “o ja makomba”.
© Dieter Bruyneel
No AI involved