Ik kende het verhaal van Hamnet al van het boek van Maggie O’Farrel. Een boek die ik overigens nog niet gelezen heb. De regisseur Chloé Zhao is dezelfde van de zeer degelijke film Nomadland.
De verwachtingen waren hoog na het horen van de enthousiaste reacties van een aantal vrienden van me.
In het begin volgt de film een vrij klassieke opbouw van een drama. Het canvas van de 16de en 17de eeuw worden mooi geschetst in het eerste deel van de film. Ik vond het zeer fijn om ondergedompeld te worden in een tijd waar nog werd gewassen in de rivier en waar het toch wat ruwer aan toe ging. Een tijdsperiode die maar zelden wordt vertoond in films.
Het drama sluipt geleidelijk aan in de film en greep me bij het nekvel. De sterfscène in de film getuigt van veel originaliteit.
De film voert je mee naar een fantastische slotscène. Je wordt meegenomen in de kracht van theater. Het was ook voor mij onmogelijk om het droog te houden. Ook bij het terugfietsen moest ik een traantje wegpinken.
Lof voor de fantastische acteerprestaties van de acteurs. Ook de nevenpersonages werden zeer degelijk vertolkt. Het zou mij niet verwonderen dat Jessie Buckley een oscar krijgt voor deze tour de force.
© Dieter Bruyneel
DIETER BRUYNEEL (MIJN PEN, MIJN WERELD) 