The winner takes it all… Trump

Trump wordt de nieuwe president van Amerika. Het nieuws kwam toch even zwaar binnen. Ik vond het moeilijk te begrijpen hoe iemand die zoveel verschillende rechtszaken tegen zich lopen heeft en zo’n onzin uitkraamt toch terug verkozen kon worden.  “They’re eating the dogs” remember. Ik vermoed dat met een linkse Europese blik, de zeer diverse en uitgestrekte Verenigde Staten moeilijk begrepen kunnen worden. Ik kan het moeilijk rijmen met mijn wereldbeeld dat burgers een militie kunnen oprichten, dat ze zich überhaupt mogen bewapenen. Ik kijk verbijsterd naar het bijzonder zwakke sociale zekerheidsstelsel.

Een tijd geleden zag ik de film “nomadlands” van Chloé Zhao over een vrouw (de fantastische Frances McDormand) uit Amerika die een heleboel triestige jobs aanneemt en in busje te woont om door verschillende staten te reizen. Neen het is geen gezellige roadmovie maar toont blijkbaar wel de trieste realiteit voor heel wat Amerikanen. Wat de film nog extra authentiek maakt is, is met heel wat niet-professionele acteurs gewerkt wordt.

Het is ook zeer typisch vanuit een Westerse blik om naar de verkiezingen te kijken met een blik van “de goeden” en de “slechten”. Trump als de baarlijke duivel en Kamela Harris als redster van Amerika. Ik was zeker liever wakker geworden met Kamela Harris als presidente maar ook zij ging de Verenigde Staten niet radicaal gaan hervormen. Ja, ook Harris is een wapenhouder (New York Times). Obamacare is de verste niets te vergelijken met ons sociale zekerheidsstelsel. En ja, Trumpcare is een nog verdere uitgestripte versie van een sociale zekerheid.

Ik hou mijn hart vast voor de laatste termijn van Trump. Laten we hopen dat het democratisch stelsel krachtig genoeg is om de dictatorale neigingen van Trump te weerstaan.

Hoewel ik nog nooit naar de Verenigde Staten ben geweest, lees ik er wel graag over. Zo las ik “De Laatste Walvis” van Björn Soenens (aanrader) en “Vos in de VS: Leven in het hart van de Amerikaans democratie” van Michiel Vos. In mijn boekenkast staat hier ook “De Verscheurde Staten van Amerika” van Johan Op de Beeck te lonken. Recent volgde ik een vorming bij Amarant over het Amerikaanse kiessysteem. In bijlage van deze blogpost staat een korte samenvatting van deze vorming.  

© Dieter Bruyneel