Wat doet het deugd om nog eens te kunnen schrijven over mijn liefde voor films. Hoewel ik regelmatig naar de film ga en thuis heel wat films bekijk, post ik daar relatief weinig over.
Het begint in zwart-wit. Toen mijn broer zo’n dikke tv-blok in zijn kamer had. Als de antenne een beetje goed gericht was, kon je contact maken met de BRT, misschien ook nog met BRT2? Maar daar hield het zowat bij op. Het is op dat toestelletje dat ik de liefde voor de film heb ontdekt. De sneeuw op het scherm moest ik er bijnemen.
We hadden vrij snel een videorecorder thuis. Dankzij een tombola wonnen we er één. Mijn eerste liefje leerde mij de videotheek op de Rooigemlaan kennen en daar werd ik meteen klant van. Ik reed een 20 kilometer heen en terug voor de videocasettes. Ik was ook meteen klant bij de videotheek van De Pinte.
Er kwamen doorheen de jaren nog verschillende videotheken bij zoals de videotheek in Nazareth, Roxy Center (Gent) Videodrome (Gent). Toen de films ook in de bibliotheken beschikbaar waren was het nog meer feest.
De liefde voor films is doorheen de jaren alleen maar gegroeid. Hoewel ik nu wel minder films kan zien dan in mijn jonge jaren. Naar de film gaan is altijd een feest. Eenmaal wou ik vroegtijdig de zaal verlaten bij het gedrocht “Fifty Shades”.
Ik heb zelf al een aantal filmavondjes georganiseerd en vind het fijn om mijn liefde voor dit prachtige medium te delen. De vonk met mijn huidige vrouw is eigenlijk ook ontstaan op een filmavondje waar ik de film “le tout nouveaux testament” toonde. De film is bijzonder grappig en origineel.
Als ik in een stad ben, waar een filmmuseum gevestigd is, zorg ik dat ik daar ook altijd eens kan gaan. Een aanrader is bijvoorbeeld het Eye filmmuseum in Amsterdam.
Ik probeer op reis ook naar een cinema te gaan. En iedere arthousecinema heeft zo’n ander sfeertje. Zo gingen we in Croyden (tegen Londen) naar The David Lean Cinema. Een klein zaaltje in een gemeenschapshuis. En daar speelde bij toeval een Belgische film Rosalie.
Als cinéfiel was ik uiteraard zeer tevreden toen de cinéville pass uitkwam. Daarmee kan je onbeperkt naar de film gaan bij de aangesloten cinema’s. Dat voor de kostprijs van 22,5 euro per maand.
Uit respect voor de makers heb ik nooit geprobeerd om films op een illegale website te bekijken. Zelf had ik het geluk om in de film “Belgica” van Felix Van Groeningen te figureren en dan is mijn respect naar de makers nog gegroeid.
Ik ben geen grote streaming gebruiker omdat ik dankzij mijn werk in De Krook nog aan heel veel dvd’s kan geraken.
Benieuwd naar mijn favoriete films? Ik maakte op Pinterest een bord waar mijn favoriete films op staan. Intussen staan er 134 films op. Bugonia is de nieuweling op het bord. Fantastische film van de geniale Yorgos Lanthimos.
In 2016 schreef ik een artikeltje “ode aan de videotheken” op deze blog. Welkom om het te lezen.
© Dieter Bruyneel
No AI involved