‘Life is what happens when you’re busy making other plans.’ Intussen heb ik mijn marathonschema opgemaakt voor de marathon van Gent (29 maart 2026). Een bijzondere dag want dan is het ook mijn (huwelijks)verjaardag. Dat wordt driedubbel genieten. Toeschouwers zijn zeer welkom, ook om nadien een taartje te eten.
De spiertjes worden gesmeerd en ik ben content terug in een nieuwe trainingscyclus te zitten. Het blijft balen dat ik de marathon van Antwerpen niet heb kunnen lopen.
Ik publiceer hier geen trainingsschema maar licht graag een aantal principes toe. Ik baseer mijn trainingsschema’s op literatuur (belangrijkste pijler), eigen ervaring en tenslotte ook AI.
Ik wil mijn marathon graag onder 3u50 lopen. Dat is in het verleden al een aantal keer gelukt. We worden er helaas niet jonger op. Ik geef mezelf nog tot mijn 50ste om mijn besttijd (3u45) te verbeteren.
Ik zal trainen volgens het piramidesysteem. Dus niet polariserend. Het piramidesysteem houdt in dat je traint in de verschillende hartslagzones. Voor het bepalen van de hartslagzones reken ik op de Karvonen formule. Dit is een berekening van hartslagzones aan de hand van je rusthartslag. Ik neem me voor om mijn hartslagmeter meer te gebruiken in mijn trainingen.
Het is de bedoeling van het grootste deel van mijn trainingen in zone 2 te trainen, er is daarnaast 1 tempoloop per week (hartslagzone 3) en 1 HITT training (hartslagzone 4/5). De HITT trainingen worden opgevat als interval. Daarnaast wil ik ook minstens 1 keer per week werken aan mijn core strenght en er zijn daarnaast ook nog alternatieve trainingen (fiets/fitness/yoga).
Voor de maand november beperk ik mijn loopvolume en vanaf december zal mijn loopvolume toenemen.
Om de 7 weken las ik een rustigere week in. Het taperen begint 2 weken voor de marathon.
De Bashirs’ run (halve marathon) gebruik ik als benchmark. Ik mik op 1u45.
Met dit plan hoop ik mijn tijd van 3u50 op de marathon van Gent te kunnen bereiken. In de marathon van Antwerpen zou ik graag onder 3u45 gaan. ’t Zou fijn zijn moest dat lukken.
© Dieter Bruyneel