De Sprekende ezels

Op pinkstermaandag zijn we nog eens naar de Sprekende Ezels geweest. Op hun website staat een geanimeerde beschrijving van deze bonte avond: “de Sprekende Ezels is een experimenteel laagpodium voor poëzie, woord, muziek, comedy, hamsterslingeren, …Alles wat je binnen 10 minuten voor elkaar krijgt op één van onze podia en geen lelijke vlekken achterlaat, is welkom. Over mooie vlekken kan onderhandeld worden.”

Het moet gezegd worden. We hebben ons kostelijk geamuseerd. Ik lachte me een breuk met Jannes De Schrijver. Genoot van de mooie muziek en de teksten. Zeer veel respect voor Plakboel; wat een podiumprésence. Het evenement werd deskundig geleid door Hanne de Smet.

Sprekende ezels kriebelde me om nog eens op een podium te staan. Niet met een tekst om vanbuiten te leren maar een kortverhaal te brengen. Meteen al de twijfels “is het wel goed genoeg?” “moet ik de tekst wat levendiger vertellen?”

Op het schrijversevenement “shut up and write” spijkerde ik nog verder aan het kortverhaal “Oerknal” die ik op een cursus van Anna M. Hoogland heb geschreven. Ik heb wat schroom overwonnen en heb de tekst voorgelezen aan de deelnemers van de “shut up and write”. Ik kreeg er fijne reacties en opbouwende feedback.

Eerst ging ik voor een naam op de affiche maar het tekstje lijkt me beter te passen onder de open mic. Je moet je plaats kennen. Nog een beetje knippen zodat ik 3 minuten overhoud.

Ik heb me alvast al veel geamuseerd met het schrijven het voorbije jaar. Mijn gevolgde cursussen hebben me een stimulans gegeven om meer te schrijven. Mijn werkpunt blijft alvast om verder te schaven aan teksten. Niet te snel tevreden zijn dus. Hoewel dat wel een mooie levenshouding is.

Binnenkort schrijf ik me in voor een schrijversopleiding aan het DKO Kunstbrug. Ik hoop dat er nog een plaatsje is.

© Dieter Bruyneel