Mijn eindigheid

Intussen gaat het leventje z’n gangetje. 35 jaar al kunnen genieten van dit maffe bestaan. Vaak beseffend dat morgen weleens mijn laatste dag zou kunnen zijn. Ik ben vaak met de eindigheid bezig. Misschien veel te veel voor een kerel  van mijn leeftijd. Het helpt het leven intenser te beleven en is tevens een goede voorbereiding op het grote afscheid. Mijn God… hoe kan het toch dat dit magische leven ooit z’n einde zal kennen? Ik kijk boos tegenover het grote niets.  Nieuwsgierig ben ik er geenszins naar… ik heb het immers al allemaal meegemaakt. Als ik er niet was, was ik immers ook dood.